Aslında her şey bir gaz bulutuyla başladı. Ama o kadar gerilere gitmeye gerek yok. Jordan Mechner’in, kardeşini etrafta koşturup sonra da bunları kameraya çekmesinden ve böylece motion capture’ın temellerini atmasıyla doğan ilk Prince of Persia’dan da başlasak gayet yeterli olur. Bilgisayarların muhasebe makinaları olarak görüldüğü bir zamanda piyasaya çıkan PoP, bünyelerde (ve kaçınılmaz olarak mesai saatlerinde) bomba etkisi yaptı ve oyunları bugünlere getirecek olaylar zincirinin ilk halkalarından biri oldu.

Elbette, doksanlardan bu yana oyun sektörü inanılmaz büyüdü. Artık ufak, amatör yapımların yerini, binlerce kişinin ekmek parasını çıkarttığı sanat eserleri alıyor. Oyuncular daha gerçekçi ve daha eğlenceli oyunlar istemeye başladı ki bu da bizi Assassins’s Creed’e getiriyor. Sizi oyunun benzerine az rastlanır büyüsü olduğuna ikna etmeye çalışmadan önce tek bir şey söylemek istiyorum. Kendinizi Kudüs’ün en yüksek minaresinden aşağı bırakıp son onda bir tahta parçasına tutunarak tüy gibi yere indiğinizde, oyun oynamayı neden hala sevdiğimizi tekrar hatırlayacaksınız. Evet, AC böyle bir sihre sahip.

Aslında PS3′te, Can ile suyunu çıkarttığımız bir oyunu, sıfırdan PC’de oynamak beni birazcık sıktı. Bunun nedeni ise AC’nin belli bir yerden sonra kendini tekrar etmesi. Ama yine de bunlar, ekranlarımızda görmek istediğimiz tekrarlar efenim. Çünkü ilk Leap of Faith’ten sonra etrafınıza bakındığınızda insanların size “Ah yavrucak, delirdi herhalde” demesinden tutun da, Kudüs’ü ilk kez gördüğünüzde çenenizin düşmesine kadar AC, gerçekten çok güzel bir oyun. Fakat Jade Raymond’un gözlerini kırpıştırıp da söylediği gibi de hayatımızı değiştirecek “O” oyun, bu değil. Nedenlerine nasıllarına gelin birlikte bakalım.

AC, pek çok oyunun kendine has özelliklerini aynı potada eritmeye çalışmış ve bunda da kısmen başarılı olmuş bir yapım. Oyundaki üç ana şehir olan Kudüs, Şam ve Akka’nın içinde ya da aralarındaki topraklarda rahatça atınızı koşturabilmek, ufak maceralara atılmak, şehirlerdeki yan ve mini görevler, yani genel olarak oyunun serbest yapısı GTA’ya, duvarlarda koşup kılıç çekerek etraftakilere kök söktürmek yeni jenerasyon PoP’lara ve suikastlerin giriş, gelişme, sonuç kısımları ise tabii ki Hitman serisine benziyor. Sands of Time’ın yapımcısı Ubisoft Montreal, bu özellikler ile kendi fikirlerini harmanlayarak çoğu yönüyle etkileyici, ama bazı açılardan da sınıfta kalan bir oyun sunuyor bizlere. Çünkü her ne kadar gizliliğe ve planlamaya dayansa da, tek tuşluk harika karşı-ataklar ile oyundaki herkesi harcamanız o kadar kolay ki, erkekliğin onda dokuzu ve oyunun özü olan kaçmak, dövüşlerin rahatlığı yüzünden ikinci plana atılıyor.

Her şeyden önce, AC, verdiği sözlerin çoğunu hakkıyla yerine getiren bir oyun. Ubisoft, oyunu duyurduğundan beri iki şeyin üstüne çok durdu: Biri Free running, diğeri ise kalabalıkla etkileşim. Montreal ekibi, ikisinin de altından başarıyla kalkmış. İlk olarak, Fransa’da bir gençlik akımı olarak başlayıp profesyonel bir spor dalı haline geline Free running(serbest koşu), sanal ortama daha iyi aktarılamazdı. Üstelik parmaklarınız birbirine dolanmadan, yalnızca tek tuşa basılı tutarak damlardan atlamanız, duvarlarda koşmanız ve en ufak çıkıntıya kolaylıkla tırmanabilmeniz gayet rahat. Aynı şey, kılıç dövüşleri için de geçerli. Zamanlamasını doğru ayarladığınızda, yine tek tuşla düşmanlarınızı olabilecek en estetik şekilde biçebilirsiniz. Tabii hal böyle olunca, karşınızda genelde kimse duramıyor; bu yüzden de gizliliği boş verip muhafızlara yara yara ilerlemeniz çok kolaylaşıyor. Tabii bu kolaylıkta, düşmanlarınızın çok saygılı olmasının da payı var. Etrafınızda çemberler çizerek size saldırmak için sıralarının gelmesini bekliyorlar ve asla arkanızdan hamle etmiyorlar. Bu sebepten dolayı her biri sizin kılıcınızın altında can veriyor.

Kalabalıkla etkileşim ise bambaşka bir hikaye. Etrafınızdaki insanın sokaklarda gezinen süsler olmadığını, koşarken birine çarpıp yere düştüğünüzde, sizi kovalayanların kolundan ya da zorbalık yapıyorsanız sizin kolunuzdan tuttuklarında veya bir dilenci tam siz hançerinizi çekmiş, saldırmaya hazırken önünüze gelip yalvarmaya başladığında daha iyi anlıyorsunuz. Tavırlarınıza ve içinde bulunduğunuz duruma göre size destek ya da köstek olabilecek dinamik bir kalabalık, oyuna gerçekten ayrı bir tat katıyor. Hayatını kurtardığınız bir dilenci kızın mahallesindeki delikanlıların, peşinizdekilere saldırmasından tutun da, rahiplerin arasına karışarak elinizi kolunuzu sallayarak giremediğiniz yerlere kolaylıkla geçebilmenize, ya da tam sakin sakin yürürken birilerinin yakanıza yapışmasına kadar sizi etkileyecek bir sürü tepki mevcut ve her biri de size eşsiz bir oynanış süresi yaşatıyor.

Peş peşe kurulan video paylaşım siteleri ve her gün milyonlarca kullanıcı tarafından büyük miktarda bilginin girildiği sosyal içerikli siteler interneti çökme noktasına getirdi. Nemertes Araştırma şirketinin raporuna göre internet üzerinde bulunan video içeriği bu yıl sonunda toplam internet içeriğinin yüzde 30′unu oluşturacak. 2012 yılına gelindiğinde ise bu oran yüzde 50′nin üzerine çıkacak. Araştırmaya göre internet üzerinden her ay gönderilen video miktarı 8 milyar gigabyte’a ulaştı. Bu rakam yaklaşık 2 milyar DVD’nin kapasitesine eşdeğer. Ancak uzmanlar internet üzerinden paylaşılan videoların 2012′de aylık 44 milyar gigabyte sınırını aşacağını ve interneti durma noktasına getirebileceğini söylüyor.

150 MİLYAR $ YATIRIM ŞART
Son rakamlara göre internetin en popüler video paylaşım sitelerinden YouTube’un veri tabanında 64 milyon video kaydı bulunuyor ve bu kayıtlara her gün 825 bin yeni video kaydı ekleniyor. Diğer yandan internet üzerinden yapılmaya başlanan televizyon yayınlarının yakın gelecekte HD’ye (yüksek çözünürlüklü yayın) dönüştürülmesi halinde internetin aylık taşıması gereken veri büyüklüğünü 2012′ye kadar 988 milyar gigabyta çıkarabileceği belirtiliyor. Uzmanlar internetin durma noktasına gelmeden altyapıya yönelik en az 150 milyar dolarlık yatırımın yapılması gerektiğine işaret ediyor.

Evlilik hediyesi olarak tarihi köşk bakıyorlar
Ebru Gündeş ile

Osmantan Erkır’ın sekiz aydır süren birlikteliği evlilik yolunda ilerliyor. Ağustos ayında nikah masasına oturacağı konuşulan çift şu sıralar ev bakıyor. Osmantan Erkır’ın Baltalimanı taraflarında tarihi bir köşk satın alacağı ve Gündeş’e bu köşkü evlilik hediyesi olarak vermek istediği öğrenildi. Deniz manzaralı bir ev arayan Erkır,

istediği evi bulabilmek için emlakçıları dolaşırken, evin dekorasyonunu ise Ebru Gündeş’in yapacağı ifade edildi. Özel hayatı hakkında konuşmama kararı alan Gündeş’in önceki gün Sueno Otel’deki konseri öncesi söylediği “Sibel Can organize eder, biz de burada evleniriz” sözleri ‘ağustosta nikah’ iddialarını kuvvetlendirdi.

2008 Avrupa Futbol Şampiyonası finallerinde gösterdiği performans ile Avrupa kulüplerinin gözdesi haline gelen Arda’nın menajeri Ahmet Bulut, genç oyuncunun İtalya’dan bazı kulüplerle anlaştığı şeklindeki haberleri yalanladı.

Ahmet Bulut, kendisi için medyada çıkan ”Arda için İtalyan kulüpleri ile görüşecek” haberlerinin gerçeği yansıtmadığını dile getirerek, ”Arda’yı isteyen kulüp, benden önce Galatasaray’a başvurmalı. Arda’nın sözleşme devam ediyor ve kararı Galatasaray verecek. Bana gelen kulüplere, önce Galatasaray ile anlaşmaları gerektiğini bildiriyorum. Arda’nın iddia edildiği gibi seneye kesinlikle İtalya’da olduğu doğru değil” dedi.