Boyun aÄŸrısı, sol omuzda hafif sızı, sol elde uyuÅŸukluk ve gözlerde yorgunluk. Tüm bu olumsuzlukların nedeninin ufak ekranlarda zıplayan, hoplayan karakterlerin olabileceÄŸini inanın tahmin bile edemezdim. Tecmo’nun uzun zamandır beklenen ve bizi yayımladıkları demo ile oyalayan Ryu Hyabusa’nın Dragon Sword macerası en sonunda NDS için özel olarak piyasaya çıktı ve bir çırpıda bitirildi. Tabii bu ‘bir çırpı’ sürecinin tahmin edilenden kolay ve kısa oluÅŸu bizleri biraz üzdü.

Storm*

Dragon Sword’u oynamaya baÅŸladığınızda ilk dikkat çeken ÅŸey NDS’nin yan tutulma zorunluluÄŸu ve oynanışın %99 gibi bir oranının sadece kalemimize dayalı oluÅŸu. Bu düzenin gerçekten çok iyi iÅŸlediÄŸini söylemek zorundayım. SaÄŸ ekranın (normalde alt ekran) dikey olarak kullanılması kamera açılarının ve görüşün çok daha geniÅŸ olmasına olanak saÄŸlamış. Sol ekranda bulunan harita ise yine dikey tutulduÄŸu için yeterince büyük ve detaylı hazırlanmış. Oynanışın sadece kalemimize endekslenmesi ise ÅŸaşırtıcı derecede saÄŸlıklı ve etkili bir seçim olmuÅŸ. En basit yürümeden, en karmaşık gibi görünen kombolara kadar her ÅŸeyi, NDS üzerindeki herhangi bir tuÅŸa ihtiyaç olmadan yapabiliyoruz. Ä°stediÄŸimiz yöne gitmek için, o yöne doÄŸru kalemimizle dokunmamız yeterli oluyor. Aynı ÅŸekilde zıplamayı da yukarıya doÄŸru bir çizgi çekerek hallediyoruz. (Çift-zıplama için iki çizgi). Saldırılar ise yine aynı temele baÄŸlı. Düşmanların üzerine çektiÄŸimiz her çizgi Ryu’nun saldırmasını saÄŸlıyor. Oyun süresince öğrendiÄŸimiz çeÅŸitli komboları da bu doÄŸrultu da gerçekleÅŸtiriyoruz. Hepsi fazlasıyla basit ve eÄŸlenceli. Sadece karakterimizin korunması için kolayımıza gelen herhangi bir tuÅŸa basmamız gerek.

Oynanışın verdiği bu güven ile birlikte bize anlatılmak istenen hikayeye de daha rahat odaklanıyoruz. Oyun içi sinematiklerinden çok iki ekrana da dağıtılmış çizgi-roman tarzı resimlere dayalı bir hikaye anlatımı benimsenmiş Dragon Sword için. Ryu’nun fazlasıyla değer verdiği Momiji adlı bir Ninja’nın başına gelenleri konu alan olaylarda bizim amacımız temel olarak onu kötülerden kurtarmak. Tabii ki bu basit kurtarma operasyonunun zamanla çok daha derinlere inişi, özellikle serinin eski oyunları ile bazı bağlantıların su yüzüne çıkışı hikayeyi çok daha anlamlı bir hale getiriyor. Tüm bu olan bitenlerin, türe yatkın bir oyuncu tarafından 6-7 saat içerisinde bitirilmesi ise ne yazık ki üzücü bir durum.

Static*

NDS’nin belki de yapımcıları en çok zorlayan tarafı (her konsolda olduÄŸu gibi) sistemin zorlanması durumunda görüntülerin hissedilir derecede yavaÅŸlaması. Örneklerini birçok oyunda gördüğümüz üzere gayet rahatsız edici bir durum. Tecmo, belki de bu durumdan uzak durmak için güzel bir seçim yapmış ve karakterler hariç tüm dünyayı 2B tasarlamış, aynı Onimusha’da olduÄŸu gibi. Ä°lk baÅŸta ufak bir tereddüt yaratsa da bu seçim, zamanla tasarım çeÅŸitliliÄŸi ile bu korkunun yerini tebriklere bırakıyor. Toplamda 13 bölümden oluÅŸan Dragon Sword’da piramitlerden buzullara, kalelerden lavlarla kaplı daÄŸlara kadar birçok yer ziyaret ediyoruz. Hepsinin içinde barındırdığı mekanlar özenle hazırlanmış ve birbirlerinin tekrar etmeyecek ÅŸekilde düzenlenmiÅŸler. İçinde yer alan yaratıklar da yine o yöreye(!) uygun. Piramitlerde mumyalar gelirken, ormanda maymun-insan tarzı düşmanlarla karşılaÅŸmak mümkün. Düşman çeÅŸitliliÄŸi açısından hayli tatmin edilir bir düzeyde. 3B olarak tasarlanan karakterler ise yeterli miktarda poligon sayısına sahip, göze batmayan güzellikteler. Ä°ÅŸin en can alıcı noktası ise ekrana yansıyan animasyon baÅŸarısı. Karakterimiz Ryu’dan en pasif isme kadar herkesin oyun içindeki animasyonu takdiri hak eder cinsten. Fazlasıyla yumuÅŸak, çevre ile uyumlu tepkiler veren ve karakter sayısı çoÄŸalsa da kesinlikle hiçbir yavaÅŸlamaya neden olmayan kusursuz bir güzellik. Özellikle bölüm sonu yaratıklarının tasarımları, büyük boyutlarının hakkını verir derecede baÅŸarılı. Tüm bunların yanında ekrana yansıyan diÄŸer görsel efektler de yine üst düzeylerde.